'Kerst in Maastricht'
Donderdag 08 januari 2026
De Kerstnachtdienst hebben we weer niet gehaald. We hadden echt goede voornemens, maar dat even op bed gaan liggen, werd een bezoek aan een ver weg dromenland. De Kerstdrukte in de winkel en het maken van de bestellingen heeft in de voorgaande nachten veel slaap gekost. De afgelopen nacht slechts twee uur maar niet gezeurd in het verleden ook wel eens een nacht doorgewerkt.
Het licht schijnt langs de gordijnen en ik mijmer nog over de fantastische Kerst verkopen en de stress die het meebracht. Hebben we genoeg voorraad, komen we niets tekort, hebben we genoeg hulp geregeld? Het is goed gegaan zelfs heeeeel goed.
Zoals ieder jaar deelden we bestelformulieren uit. De week voor Kerst werden ze ingeleverd waarbij we ze samen met de klant controleerden. Naam, telefoon, is dat een acht of een drie? Maandag middag, mevrouw Koolmees liep kordaat de winkelrecht op mij af in met het formulier in de hand. Nou slager, ik weet het nog niet hoor, ik vind het zo moeilijk dit jaar. Geef mij het formulier maar Mevrouw Koolmees dan vul ik vast uw naam in. Ze gaf mij het formulier en babbelde verder. Ja mijn ouders komen dit jaar en de kinderen zijn thuis, wel druk maar ook gezellig. Terwijl zij sprak vulde ik het formulier in met de gegevens zoals ik ze had onthouden van het vorige jaar en het jaar daarvoor en het jaar daarvoor. Mevrouw Koolmees kreeg haar jaarlijkse eureka moment. Doe maar drie kalkoenpoten en doe toch ook maar 2 kilo kalkoenfilet, dan kom in ieder geval niets tekort. Nog een schouderfiletrollade mevrouw Koolmees, die had u vorig jaar ook? Dat u dat nog weet, ja doe er maar bij voor de zondag.
Ieder jaar verliep in een vast stramien. Bestellingen ontvangen, ’s avond bestellingen klaarmaken, vaak tot diep in de nacht. Net als mijn paniekaanval die jaarlijks terugkwam. Mijn vrouw anticipeerde hierop door onze medewerkers te waarschuwen. Dadelijk komt het moment dat alles fout gaat, er te weinig voorraad is, de bestellingen voor fondue en gourmet verkeerd geteld zijn, het aantal opgemaakte salades niet klopt. Al mopperend liep ik in het rond en voldeed keurig aan het verwachtingspatroon.
Maar nu lig ik in bed en geniet na, het was weer alle stress en vermoeidheid waard. Ik stap het bed uit naar de badkamer. De spiegel staart me aan met een gezicht van 'Het is mij nog te vroeg...'
Nu douchen en ontbijten, straks gaan we Kribbekes kieken. Ja dat doe je, als met de Kerstdagen in Maastricht bent. En als je toch in de kerk bent, zeg je netjes dank je wel voor wat je gekregen hebt het afgelopen jaar.
Voor een ieder een succesvol 2026!
Erik Hoogink
Het licht schijnt langs de gordijnen en ik mijmer nog over de fantastische Kerst verkopen en de stress die het meebracht. Hebben we genoeg voorraad, komen we niets tekort, hebben we genoeg hulp geregeld? Het is goed gegaan zelfs heeeeel goed.
Zoals ieder jaar deelden we bestelformulieren uit. De week voor Kerst werden ze ingeleverd waarbij we ze samen met de klant controleerden. Naam, telefoon, is dat een acht of een drie? Maandag middag, mevrouw Koolmees liep kordaat de winkelrecht op mij af in met het formulier in de hand. Nou slager, ik weet het nog niet hoor, ik vind het zo moeilijk dit jaar. Geef mij het formulier maar Mevrouw Koolmees dan vul ik vast uw naam in. Ze gaf mij het formulier en babbelde verder. Ja mijn ouders komen dit jaar en de kinderen zijn thuis, wel druk maar ook gezellig. Terwijl zij sprak vulde ik het formulier in met de gegevens zoals ik ze had onthouden van het vorige jaar en het jaar daarvoor en het jaar daarvoor. Mevrouw Koolmees kreeg haar jaarlijkse eureka moment. Doe maar drie kalkoenpoten en doe toch ook maar 2 kilo kalkoenfilet, dan kom in ieder geval niets tekort. Nog een schouderfiletrollade mevrouw Koolmees, die had u vorig jaar ook? Dat u dat nog weet, ja doe er maar bij voor de zondag.
Ieder jaar verliep in een vast stramien. Bestellingen ontvangen, ’s avond bestellingen klaarmaken, vaak tot diep in de nacht. Net als mijn paniekaanval die jaarlijks terugkwam. Mijn vrouw anticipeerde hierop door onze medewerkers te waarschuwen. Dadelijk komt het moment dat alles fout gaat, er te weinig voorraad is, de bestellingen voor fondue en gourmet verkeerd geteld zijn, het aantal opgemaakte salades niet klopt. Al mopperend liep ik in het rond en voldeed keurig aan het verwachtingspatroon.
Maar nu lig ik in bed en geniet na, het was weer alle stress en vermoeidheid waard. Ik stap het bed uit naar de badkamer. De spiegel staart me aan met een gezicht van 'Het is mij nog te vroeg...'
Nu douchen en ontbijten, straks gaan we Kribbekes kieken. Ja dat doe je, als met de Kerstdagen in Maastricht bent. En als je toch in de kerk bent, zeg je netjes dank je wel voor wat je gekregen hebt het afgelopen jaar.
Voor een ieder een succesvol 2026!
Erik Hoogink
Meer 
Vorig 